Don Kişot...

Uçarı bir dünya, yıldızlar altında..
Yalnızlar altında..

Gönüllüler var, gönüllülerden Don Kişot var,
Gönlü uçarı, gözleri dumanlı..
Kahraman, gözü kara..
Gözü dönmüş..
Dalgın gözleri uzakta,
Uzakta bir değirmen,
Ona bir bakmakta,
bir bakmamakta..

Değirmen ki yakalar,
rüzgarı dört koldan,
daha doğmadan..
Değirmen ki asılır göklere,
Bulutları çeker alır,
yurdundan koparır..
Asırları öğütür,
takvimleri öğütür..
Ezer, sindirir..
Artık dersi verilmelidir..

Gözler dönmekte, kan kaynamakta,
Don Kişot huylanmakta,
biraz alınmakta..
Kuşanmış silahlar,
Şövalyece iddialar..

Değirmen bir dev,
Tehditkar bir dev..
Boyu günü de aşıyor,
geceyi de..Gücü de korkunç,
Dünyayı aşıyor, kozmosa taşıyor..

Bir ok yaydan fırlıyor, hücum başlıyor!
Saldırı..Bozgun..Yılgınlık..
Hafif bir baygınlık..
Düşler..bir kanatlanan,
bir çakılan düşler..
Toprağın kokusu, ter, soluksuz kalmak,
rüzgarın, ağacın hışırtısı..
Zırhın gıcırtısı..

Değirmen ki rüzgarı yakalar,
aslında yakalamaz sahiplenir..
küçük bir çocuğu sahiplenir gibi..

Değirmen ki bulutları koparır,
aslında koparmaz bağlanır..
kardeşliğe bağlanır gibi..

Değirmen ki öğütür, sindirir,
aslında dersini bilir..
paylaşmayı bilir..

Değirmen ki kozmosa taşar,
aslında yüreği taşar,
yere düşene..

Yıldızlar...

Yıldızlar, usulca şehrin üstünden akıyor.. 

Aralarında türlü türlü olanları var, 

İrili ufaklılar.. Gençler de var, 

İhtiyar, mecalsiz olanlar da..

Karanlığı usulca yıkıyor yıldızlar.. 

biliyorlar ışığa susayanları, 

hele çocukları, 

hiç unutmuyorlar..

Umarsız, örtülü değil yıldızlar.. 

ıssızlığı da sevmiyorlar, 

hep birlikteler.. 

hep umutlu..

Yıldızlar, burunlarından solumuyor.. 

Yan da bakmıyorlar gezegenlere, 

Yakıp, yıkmıyorlar.. 

Öfke’ye yol vermiyorlar, 

Öfke’den hızlılar,  

ışık hızındalar, 

hep ışık yılındalar..

Saatler gibiler yıldızlar.. 

Durmak nedir bilmiyor, 

Bir kısrak gibi koşuyorlar, 

Yorgunluktan çatlamıyorlar, 

Durmadan.. 

Dinlenmeden.. 

Işığı, aydınlığı yayıyorlar..

Dev gibiler yıldızlar.. 

Dünya nokta sanki onlara, 

Ama küçük görmüyorlar, 

Dünya’yı ihmal etmiyorlar..
 

Yıldızlar sıcak..Yıldızlar cesur.. 

Kimseden korkuları yok, 

Homurtuları duymuyor, 

Engelleri tanımıyor, 

Gürültüye gülüp geçiyorlar.. 

Özgürlüğe de değer veriyor yıldızlar..
 

Yıldızlar atları da, kuşları da sever.. 

Yol gösterip, yolda rehberlik eder, 

Doğrusunu da, eğrisini de bilirler, 

Kararları da, durakları da mükemmel..
 

Yıldızlar açlığı, sefaleti sevmezler.. 

Vicdanı, hakkaniyeti gözlerler.. 

Yıldızlar eksiksiz, lekesizler.. 

Hem yıldızlar hiç sönmezler..
 
Yıldızlar hiç küsmezler.. 

Herkese eşit, herkese yakınlar, 

Çocukla çocuk, tayla tay gibiler, 

Boşlukla boşluk da oluverirler..
 

Yıldızlar kimseyi kovalamıyor.. 

Önce bakıp, tanımaya çalışıyor, 

Sonra usulca bir karara varıyor.. 

Doğruluğa değer veriyor yıldızlar..
 

Şimşekleri de eritir yıldızlar, 

önyargıları, peşin hükümleri de.. 

Anlamayı becerirler herkesten çok, 

Yolları, usülleri bilirler herkesten çok..
 

Arındırırlar.. arıtırlar..yüceltirler.. 

Eritirler kargacık burgacık hükümleri, 

Eritirler kemikleşmiş cehaleti, 

Ehlileştirirler taş yürekleri..

Bir’dir yıldızlar.. 

Bir’den dolayıdırlar, 

Bir’e doğrudurlar..

Doğrulunca hep birden doğrulurlar, 

Hep birden yola koyulurlar, 

Her yöne dağılırlar.. 

Her yere ulaşırlar..

Hep aynı yere döner yıldızlar, 

Hep eve döner yıldızlar..