Don Kişot...

Uçarı bir dünya, yıldızlar altında..
Yalnızlar altında..

Gönüllüler var, gönüllülerden Don Kişot var,
Gönlü uçarı, gözleri dumanlı..
Kahraman, gözü kara..
Gözü dönmüş..
Dalgın gözleri uzakta,
Uzakta bir değirmen,
Ona bir bakmakta,
bir bakmamakta..

Değirmen ki yakalar,
rüzgarı dört koldan,
daha doğmadan..
Değirmen ki asılır göklere,
Bulutları çeker alır,
yurdundan koparır..
Asırları öğütür,
takvimleri öğütür..
Ezer, sindirir..
Artık dersi verilmelidir..

Gözler dönmekte, kan kaynamakta,
Don Kişot huylanmakta,
biraz alınmakta..
Kuşanmış silahlar,
Şövalyece iddialar..

Değirmen bir dev,
Tehditkar bir dev..
Boyu günü de aşıyor,
geceyi de..Gücü de korkunç,
Dünyayı aşıyor, kozmosa taşıyor..

Bir ok yaydan fırlıyor, hücum başlıyor!
Saldırı..Bozgun..Yılgınlık..
Hafif bir baygınlık..
Düşler..bir kanatlanan,
bir çakılan düşler..
Toprağın kokusu, ter, soluksuz kalmak,
rüzgarın, ağacın hışırtısı..
Zırhın gıcırtısı..

Değirmen ki rüzgarı yakalar,
aslında yakalamaz sahiplenir..
küçük bir çocuğu sahiplenir gibi..

Değirmen ki bulutları koparır,
aslında koparmaz bağlanır..
kardeşliğe bağlanır gibi..

Değirmen ki öğütür, sindirir,
aslında dersini bilir..
paylaşmayı bilir..

Değirmen ki kozmosa taşar,
aslında yüreği taşar,
yere düşene..